کنترل حلزون و راب
۵ راه برای کنترل حلزون و راب

۵ راه برای کنترل حلزون و راب

این دو آفاتی از شاخه نرم‌تنان هستند که به ویژه در مناطق مرطوب و پرباران خسارات قابل‌توجهی به محصولات کشاورزی وارد می‌آورند. حلزون‌ها دارای لاک مارپیچی شکل بوده، در صورتی که راب ها یا لیسک ها فاقد لاک یا دارای صفحه لاک مانند، کوچک در پشت خود هستند.

در این بخش راهکارهای مفیدی برای مبارزه با این آفات در باغچه منزل ارائه می‌شوند که با عمل کردن به آن‌ها، نیاز به مصرف سموم خطرناک نخواهید داشت.

 

  1. از بین بردن شرایط تکثیر

باغچه‌های دارای خاک همیشه مرطوب و پوشیده از بقایای مواد گیاهی، محیطی ایده آل برای تغذیه، تخم‌گذاری و پناه گرفتن این موجودات است. در چنین شرایطی جمعیت آنان به‌شدت افزایش پیدا می‌کند. کاهش رطوبت خاک از طریق کاستن دفعات آبیاری و یا آبیاری باغچه در صبح زود به جای آبیاری در شب، شخم زدن باغچه و زیر و رو کردن گاه به گاه خاک و جمع‌آوری بقایای گیاهی، سنگ، کلوخه، تکه‌های گلدان‌های شکسته و هرچه که قابلیت تبدیل شدن به پناهگاه را دارد، اقدامتی هستند که موجب کاهش جمعیت و خسارت راب و حلزون خواهند شد.

 

  1. جمع‌آوری دستی

این روش نیاز به صرف کمی وقت و حوصله دارد ولی در مساحت کم مانند باغچه‌های منازل کاملاً عملی و مقرون به‌صرفه است و می‌تواند در کاهش جمعیت این آفات تأثیر به سزایی داشته باشد.

بهترین زمان برای جمع‌آوری راب ها، پس از بارندگی و یا آبیاری باغچه و حدود دو ساعت پس از تاریک شدن هوا است. چون در این مواقع آن‌ها در جستجوی غذا از پناهگاه‌های خود خارج می‌شوند. با کمک یک چراغ‌قوه و چوب نوک‌تیز یا انبر بلند می‌توان آن‌ها را پیداکرده و جمع‌آوری نمود.

برای صرفه‌جویی در وقت و راحت تر پیدا کردن راب ها، مقداری آب را باکمی ماءالشعیر به صورت گلوله‌های خمیری درآورده یا تکه‌هایی از پسماندهای میوه و سبزیجات موردعلاقه این موجودات، مانند پرتقال، موز، کاهو، کلم، باقلا، لوبیا، سیب‌زمینی و… را یک شب قبل از شروع شکار راب، در نقاط مشخص قرار دهید. شب بعد، راب هایی را که به سراغ طعمه‌ها آمده‌اند،‌ به‌سادگی جمع‌آوری کنید.

برای از بین بردن راب های صیدشده، آنان را در یک ظرف آب داغ، آب صابون، آب نمک یا آب و کمی سرکه بیندازید. البته می‌توانید آن‌ها را بدون جمع‌آوری از روی زمین نیز از بین ببرید.کافی است هر یک از محلول‌های زیر را داخل مخزن افشانک (اسپری) یا یک سرنگ بزرگ ریخته و راب های مشاهده‌شده را مستقیماً با این محلول هدف قرار دهید (از پاشیدن این محلول‌ها بر روی خاک و گیاهان در حد امکان خودداری نماید!):

– محلول یک استکان سرکه در یک استکان آب

– محلول یک قاشق غذاخوری نمک در یک لیوان آب

 

  1. تله گذاری

این روش برای باغچه‌ها و مساحت‌های کم کاملاً عملی است و به دلیل نقش مؤثر در کاهش جمعیت راب و حلزون و همچنین موجوداتی چون خرخاکی و هزارپا توصیه می‌گردد. بطوریکه در کشورهای توسعه‌یافته حتی تله‌های آماده به این منظور در اشکال و طرح‌های مختلف در فروشگاه‌ها عرضه می‌شوند.

یکی از این تله‌ها که به‌سادگی و با هزینه کم در منزل قابل ساخت است، از یک ظرف کم عمق پلاستیکی، مانند ظرف‌های ماست) تشکیل شده است که به نحوی در زمین دفن می‌شود تا لبه آن هم‌سطح زمین قرار گیرد.

داخل این ظرف، به عمق حداقل ۵ سانتیمتر محلول جلب‌کننده راب و حلزون ریخته می‌شود. بهترین جلب‌کننده برای راب و حلزون ماءالشعیر است که می‌توان کمی از آن را داخل تله ریخت. محلول خمیرترش و شکر در آب (یک قاشق غذا خوری شکر به همراه یک قاشق چایخوری خمیرترش، در یک لیوان آب) یا میوه‌های تخمیر شده و ترشیده در آب نیز اگرچه کارایی کمتری نسبت به ماءالشعیر دارند ولی برای این کار قابل‌استفاده هستند.

 

  1. ایجاد موانع فیزیکی

تماس بدن نرم و مرطوب حلزون و راب با برخی سطوح ساینده و تیز و موادی که آب را به خود جذب می‌کنند مانند پوست تخم‌مرغ خردشده، تراشه چوب یا خاک اره، شن و ماسه و سنگریزه با لبه‌های تیز،‌ سبوس گندم، سبوس برنج، پشم گوسفند، کاغذ سمباده، پودر گچ، پودر آهک برای آنان بسیار آزاردهنده و حتی کشنده است و بنابراین از عبور از روی آن‌ها خودداری می‌کنند.

برای دور نگه‌داشتن حلزون و راب از گیاهان در باغچه باید هر کدام از موانع فوق را با ضخامت کافی و عرض حداقل ۵ سانتیمتر به دور گیاه موردنظر پخش نمود. لازم به ذکر است که برخی از این موانع پس از بارندگی و آبیاری نیاز به تجدید خواهند داشت.

 

  1. استفاده از ترکیبات کشنده

علی رقم اقدامات فوق، در صورت بالا بودن جمعیت راب و حلزون در باغچه، استفاده از ترکیبات کشنده اجتناب‌ناپذیر است. رایج‌ترین روش برای این منظور، به کار بردن طعمه‌هایی محتوی آرد و سبوس و یک ماده سمی مانند متالدئید یا کارباریل است. همان‌گونه که ذکرشده این طعمه‌ها، گرچه مؤثر هستند ولی برای سایر موجودات زنده از کرم خاکی تا پرندگان و حیوانات و انسان نیز بسیار سمی می‌باشند. توصیه می‌کنیم تا حد ممکن از این سموم خطرناک استفاده نکنید.